Το να ξεστομίζεις μια λέξη είναι σαν να χτυπάς μια νότα στο πληκτρολόγιο της φαντασίας.
Για όσα δεν μπορείς να μιλήσεις πρέπει να σωπαίνεις.

Ludwig Wittgenstein

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2016

Το 3ο Γυμνάσιο Καβάλας υιοθετεί το αρχαίο θέατρο Φιλίππων

Από τον Οκτώβριο ξεκινήσαμε στο 3ο Γυμνάσιο Καβάλας σε συνεργασία με το Διάζωμα ποικίλες δράσεις με στόχο την  ανάδειξη του αρχαίου θεάτρου της περιοχής μας και την καλλιέργεια της αγάπης των μαθητών για το αρχαίο θέατρο. Επισκέψεις, βιωματική επαφή με τον χώρο, χρήση φύλλου εργασίας με συγκεκριμένες δραστηριότητες, παραγωγή υλικού από τους μαθητές και θεατρικά δρώμενα είναι  μερικές από τις δράσεις μας. Πρόσφατα δημιουργήσαμε και την ακόλουθη σελίδα https://www.facebook.com/ancienttheatre/ 
στην οποία θα αναρτούμε σταδιακά το υλικό μας. Πρόκειται για μία σημαντική πρωτοβουλία και ελπίζουμε  η σελίδα αυτή να αποτελέσει την αρχή συνεργασίας και τον δίαυλο επικοινωνίας όλων των σχολείων στην Ελλάδα που υιοθετούν τα αρχαία θέατρα της περιοχής τους.

Το περιοδικό του σχολείου μας

Το περιοδικό του 3ου Γυμνασίου Καβάλας άνοιξε πέρυσι για πρώτη φορά ένα παράθυρο στον κόσμο και συνεχίζει και φέτος το ταξίδι του με κείμενα και εργασίες μαθητών της Γ Γυμνασίου.

Ένα μικρό δείγμα του τεύχους Νοεμβρίου-Δεκεμβρίου  από την Έλενα

Οι αντιφατικές όψεις της Ελλάδας.

Η Ελλάδα είναι μία χώρα με πολλές και διαφορετικές όψεις, συχνά αντιφατικές μεταξύ τους.  Εξαιτίας της γεωγραφικής θέσης της, του κλίματός της και του γεωμορφολογικού διαμελισμού της, πολλοί λαοί θέλησαν να την κατακτήσουν με το πέρασμα των αιώνων. Η Ελλάδα δέχτηκε ισχυρές επιδράσεις κατά τη διάρκεια των πολέμων εναντίον της. Για παράδειγμα έχει αφομοιώσει αρκετά από τα χαρακτηριστικά της Ανατολής και της Δύσης.
Η χώρα μας λοιπόν έχει ένα πλούσιο  και ενδιαφέρον  παρελθόν που αξίζει να μελετάται. Γι’ αυτό το λόγο όχι μόνο διδάσκεται στους μαθητές από τα πρώτα χρόνια της φοίτησής τους στο Δημοτικό, μέχρι την αποφοίτησή τους από το Λύκειο, αλλά αποτελεί βασικό μάθημα. Δυστυχώς όμως, ένα μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων είτε γνωρίζει ελάχιστα για την ιστορία, είτε αγνοεί τελείως τη σημασία της μελέτης της.
Ένα άλλο θέμα που αποτελεί αντίφαση είναι ο εκσυγχρονισμός της Ελλάδας. Οι παλαιότερες γενιές είναι οπαδοί της συντήρησής της, ενώ το υπόλοιπο τμήμα της χώρας θέλει την Ελλάδα εκσυγχρονισμένη ανάμεσα στα κράτη της Ενωμένης Ευρώπης και της Δύσης. Το γεγονός αυτό συνδέεται και με ένα άλλο πρόβλημα. Οι Έλληνες τα τελευταία χρόνια χαρακτηρίζονται από ξενομανία και μιμητισμό. Ενώ νιώθουν περήφανοι για το παρελθόν τους, πολλές φορές απαρνούνται τα δικά τους χαρακτηριστικά και πρότυπα  και καταλήγουν να μιμούνται ή να υιοθετούν ξενόφερτα χαρακτηριστικά, αφομοιώνοντας έτσι την ταυτότητά τους. Μεγάλη αντίφαση αποτελεί το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι μία πνευματική χώρα, με κουλτούρα στην οποία γεννήθηκαν, έζησαν και έδρασαν σημαντικά πρόσωπα, όπως φιλόσοφοι, αλλά πλέον  η ύπαρξη των ανεξέλεγκτων κλαμπ, έχει δυσφημίσει αρκετά το ήθος των Ελλήνων.
Επίσης, μερικά από τα παραδοσιακά γνωρίσματα των Ελλήνων είναι η φιλοξενία, η διάθεση για προσφορά και η κοινωνικότητα. Τις τελευταίες δεκαετίες όμως παρατηρούνται έντονα τα φαινόμενα της ξενοφοβίας και του ρατσισμού. Οι Έλληνες  πολλές φορές είτε αντιμετωπίζουν εχθρικά και εκμεταλλεύονται τους ξένους που εγκαθίστανται στη χώρα τους είτε τους αποφεύγουν γιατί τους θεωρούν κατώτερους.
Ένα άλλο σύνηθες φαινόμενο είναι η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος είτε από πρόθεση, είτε από έλλειψη προσοχής ή υπευθυνότητας. Ενώ οι ίδιοι αισθάνονται περήφανοι για τις φυσικές ομορφιές του τόπου τους, προκαλούν καταστροφές με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Τελευταία αλλά εξίσου σημαντική αντίφαση αποτελούν  τα χαρακτηριστικά των Ελλήνων. Οι Έλληνες είναι εύστροφοι, εφευρετικοί και δημιουργικοί, αλλά καταφεύγουν στην εύκολη ή στην πρόχειρη λύση, και χαρακτηρίζονται από έλλειψη οργάνωσης και μεθοδικότητας  και προτιμούν την προχειρότητα. Οι νεότερες γενιές τείνουν όλο και περισσότερο προς την φυγοπονία και υιοθετούν έναν υποβαθμιστικό τρόπο ζωής, καθώς δεν αξιοποιούν τις ικανότητές τους.
Λαμβάνοντας υπόψιν όσα προαναφέρθηκαν, η Ελλάδα έχει κλονιστεί τα τελευταία χρόνια εξαιτίας των αντιφάσεων  που επικρατούν. Για να μην χαθεί λοιπόν η αυθεντικότητα τη χώρα μας, πρέπει να αφυπνισθούν οι συνειδήσεις των νεότερων γενεών, που στο μέλλον θα πάρουν τις  σωστές αποφάσεις όχι μόνο για τη διατήρηση της φήμης της, αλλά και για τη βελτίωσή της.

Και μία γεύση του τεύχους που πρόκειται να δημοσιευτεί από την Εύη...
 
Ως Πότε;


Πάνε  μέρες  τώρα  που  έχω  φύγει  μακριά  από  την  χώρα  μου  με  πολλούς  άλλους   για  να ξεφύγουμε  από  του  πολέμου  την  αρρώστια. Βρίσκομαι σε ένα άγνωστο μέρος ,όλα άγνωστα γύρω μου ,οι άνθρωποι ,οι γλώσσα, όλα .Νιώθω  τόσο  μόνος  δίχως  μια  μητρική  αγκαλιά και μια  γλυκιά  κουβέντα  για  να  με  ηρεμήσει  από  τον  πόνο και  τον φόβο  που νιώθω .Δυστυχώς η μητέρα μου με το νεογέννητο  αδελφάκι  μου  πνίγηκαν  στα ανοιχτά της θάλασσας ,πολλοί  λίγοι  κατάφεραν  να σωθούν ,αυτοί  που ήταν  πιο  δυνατοί .Εγώ  λοιπόν βρίσκομαι  εδώ  στο  άγνωστο  μέρος  δίχως κάποιος  να  με  φροντίσει.

Πατέρα  δεν  είχα  ποτέ ,πέθανε  στον  πόλεμο  όσο  ακόμα  με  κρατούσε  στην  αγκαλιά  της  η μητέρα μου και  με  θήλαζε .Προχθές  έφτασαν   κι   άλλοι  συμπατριώτες  με  την  ιδία  έκφραση  απόγνωσης  και  φόβου . Νέα  από  την  χώρα  δεν  μας  έφεραν  καινούρια .Συνεχίζει  αυτός  ο  καταραμένος  πόλεμος ,συνεχίζει  να  καταστρέφονται  σπίτια ,να πεθαίνει  κόσμος  ,να  χάνει  και άλλους  ανθρώπους  η χώρα  που γεννήθηκα  και  μεγάλωσα .Ως πότε;

Μου λείπουν  όλα, το σπίτι ,τα  παιχνίδια  μου, η μητέρα μου, η αδελφή μου ,μακάρι  να ήμουν πιο  δυνατός  για να  το  αντέξω  αλλά  δυστυχώς  δεν μπορώ , δεν μπορώ να αντέξω ένα τεράστιο κενό μέσα μου, θέλω  να φωνάξω  και  να  κλάψω  αλλά  ποιος θα με ακούσει εμένα; Είμαι  ένα  μικρό  προσφυγόπουλο  δίχως  μάνα, σπίτι, υπάρχοντα .Κάτι  τέτοιες  στιγμές  η  μάνα  θα  μου  έλεγε  να  μην κλαίω  και  να  συνεχίσω  να  είμαι  δυνατός .Ως πότε;




Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

Εργασίες μαθητών της Γ Γυμνασίου στο μάθημα της Λογοτεχνίας

 Επιλεγμένες εργασίες μαθητών των τμημάτων Γ1, Γ4 και Γ5 στο μάθημα της Λογοτεχνίας

Ελένη Αλταμούρα, Ελισάβετ Μαρτινέγκου και Πηνελόπη Δέλτα...




Και το προφίλ των τριών γυναικείων μορφών στο fakebook, όπως το δημιούργησαν οι μαθητές......

http://www.classtools.net/FB/1129-YqCuvv

http://www.classtools.net/FB/1270-hbnXEh

http://www.classtools.net/FB/1979-q5CeUy 

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2016

Ευριπίδη Ελένη, 3η σκηνή



2ο ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ Γ ΣΚΗΝΗ (ΣΤΙΧΟΙ 841-941)



Σκηνική παρουσία( όψις)

  1. Ο Αγγελιαφόρος φεύγει για να μεταφέρει τις εντολές του Μενέλαου στους συντρόφους του, στη σκηνή βρίσκονται ο Μενέλαος, η Ελένη και ο χορός.
  2. στίχοι 863-864: κινήσεις των χεριών της Ελένης που προτρέπουν το Μενέλαο να φύγει από το παλάτι.
  3. στίχος 873: ο Μενέλαος δείχνει την εξώπορτα του παλατιού.
  4. στίχος 881:στον τάφο πρέπει να υπάρχουν στρωσίδια και να κάθεται σε αυτά η Ελένη
  5. στίχος 921: ο Μενέλαος καλεί την Ελένη να πιάσει το δεξί του χέρι.
  6. στίχοι 925-928: έντονες κινήσεις του Μενέλαου ο οποίος ενδεχομένως σύρει το ξίφος του.



Ο Ευριπίδης προσπαθεί να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον των θεατών με διάφορους τρόπους που χρησιμοποιεί:

1.     Αποφεύγει τις επιβραδύνσεις ώστε τα γεγονότα να εξελίσσονται με γρήγορο ρυθμό. ( Ο Μενέλαος αναφέρει σύντομα μερικούς μόνο σταθμούς από τις περιπέτειες του.)

2.    Κάνει συνεχή χρήση εναλλαγής αντίθετων συναισθηματικών καταστάσεων από την ευτυχία στη δυστυχία και αντίστροφα. Στη σκηνή αυτή μας παρουσιάζει μεταστροφή από ευτυχία σε δυστυχία και από ελπίδα σε απελπισία, που αφορά το Μενέλαο εξαιτίας του κινδύνου που διατρέχει από το Θεοκλύμενο. Η μεταστροφή αυτή επηρεάζει αρνητικά και τη συναισθηματική κατάσταση της Ελένης.

3.    Με την εμφάνιση κάθε φορά ενός νέου κινδύνου κλιμακώνει την αγωνία των θεατών.

4.    Με τις στιχομυθίες δίνει στο διάλογο ταχύτητα, αμεσότητα και ζωντάνια. Η στιχομυθία έχει όλα τα χαρακτηριστικά του δραματικού λόγου: συντομία, ερωτηματικό λόγο.



Στην παρούσα σκηνή το δραματικό στοιχείο συμπορεύεται με το τραγικό. Οι μεγάλες εντάσεις, οι συναισθηματικές διακυμάνσεις και οι συνεχείς μεταπτώσεις φορτίζουν και ενισχύουν τη δραματικότητα. Η δραματική ένταση δημιουργείται από το συνεχή φόβο της απειλής ενός κακού. Οι λόγοι του φόβου αυτού είναι:

  1. Οι μαντικές ικανότητες της θεονόης, η οποία ήδη, εξαιτίας της ιδιότητας της, γνωρίζει την παρουσία του Μενέλαου.
  2. Η επικείμενη επιστροφή του Θεοκλύμενου από κυνήγι.

Οι θεατές με αγωνία περιμένουν τη στάση που θα κρατήσει η Θεονόη που η εμφάνιση της ήδη έχει προετοιμαστεί(στίχος 903) Προοικονομία.




Ήθος προσώπων


Μενέλαος

Γεμάτος από πίκρα και αγανάκτηση θυμάται τα βάσανα του παρελθόντος που αποτελούν μεγάλα ψυχικά τραύματα που συγκινούν την Ελένη. Η αγάπη που του δείχνει επηρεάζει τα συναισθήματα του Μενέλαου. Έτσι από την πίκρα και την αγανάκτηση περνάει στην έκπληξη,την καχυποψία για την πίστη της ελένης, την αγωνία και το φόβο για τη ζωή του. Αισθάνεται όμως περήφανος και ικανοποιημένος με τη στάση της Ελένης τόσα χρόνια που του έμεινε πιστή και αφοσιωμένη. Έτσι γεμάτος ικανοποίηση και αποφασιστικότητα ξαναβρίσκει το ηρωικό του μεγαλείο και δρα σύμφωνα με τον κώδικα ηθικής της ηρωικής εποχής να την υπερασπιστεί ή να πεθάνει μαζί της. Η αλλαγή αυτή του Μενέλαου, που κάνει φραστική επίδειξη ανδρείας, είναι κάπως απότομη και ίσως να προκαλεί το θυμό και την ειρωνεία των θεατών.


Ελένη

Η Ελένη δείχνει μεγάλη  αγάπη και στοργή για το βασανισμένο Μενέλαο. Η ευτυχία που νιώθει όταν επιτέλους βρίσκει ξανά το Μενέλαο είναι φευγαλέα, γιατί ο φόβος για τη στάση της Θεονόης και ο κίνδυνος του Θεοκλύμενου απειλούν την ευτυχία του ζεύγους. Η Ελένη εμφανίζεται συναισθηματική, αφοσιωμένη σύζυγος και πολύ λογική. Ο Μενέλαος στο στίχο 913 της αναθέτει εξολοκλήρου την αντιμετώπιση του προβλήματος ίσως γιατί έχει επίγνωση της ανωτερότητας της. Η ζεστασιά και η αγάπη της Ελένης έρχεται σε αντίθεση με τη σκληρή στάση του Μενέλαου που καμιά λέξη αγάπης δεν βγαίνει από τα χείλη του.
Ο Μενέλαος και η Ελένη είναι και οι δύο πρόσωπα τραγικά γιατί η μοίρα τους βρίσκεται κάτω από τη θέληση των θεών και γιατί πάσχουν χωρίς να φταίνε.