Το να ξεστομίζεις μια λέξη είναι σαν να χτυπάς μια νότα στο πληκτρολόγιο της φαντασίας.
Για όσα δεν μπορείς να μιλήσεις πρέπει να σωπαίνεις.

Ludwig Wittgenstein

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

Χαλασμένες γειτονιές, Κ.Χαρπαντίδης

Ο Κοσμάς Χαρπαντίδης γεννήθηκε το 1959 στο Κάτω Νευροκόπι Δράμας. Σπούδασε νομικά και σήμερα ζει στην Καβάλα. Έχει κατοικήσει, κατά καιρούς, και σε άλλες πόλεις του βορρά. Δικηγορεί από το 1986. Εμφανίστηκε το 1993 με τα αφηγήματα "Μανία πόλεως" (εκδόσεις Επικαιρότητα) και στη συνέχεια το 1995 με τα διηγήματα "Οι εξοχές των νεκρών" (εκδόσεις Νεφέλη). Συνεργάστηκε στην έκδοση του λογοτεχνικού περιοδικού "Υπόστεγο". Το 1997 έγραψε το "Ταξίδι με θέα τη θάλασσα", ένα ανθολόγιο λογοτεχνικών κειμένων για την Καβάλα σε μορφή θεατρικού αναλογίου.

Χαλασμένες γειτονιές

Θεματικά κέντρα
  • Πολυκατοικία- «Αξιοποίηση του αστικού χώρου»
  • Φυλακισμένα παιδιά- Έλλειψη παιχνιδιού.

ΕΝΟΤΗΤΑ 1:Η παρακμή της πόλης και η ασχήμια των γειτονιών
(Χαλασμένες γειτονιές……….ο έρωτας)

Το απόσπασμα ξεκινά με την περιγραφή της σύγχρονης πόλης της Καβάλας. Ο συγγραφέας αποκαλεί τις γειτονιές χαλασμένες γιατί έχουν χάσει την ομορφιά τους και έχουν αποκτήσει ένα απάνθρωπο πρόσωπο. Τα προβλήματα που αναφέρονται είναι η έλλειψη του πράσινου και οι πολυκατοικίες που χτίστηκαν  βιαστικά, χωρίς κάποιο σχεδιασμό και ασχημαίνουν τις γειτονιές της καβάλας.
Τη δεκαετία του 1950, που σε όλη την Ελλάδα προχωρούσε η ανάπτυξη των πόλεων και άρχισαν να χτίζονται πολυκατοικίες, η Καβάλα δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει τις εξελίξεις λόγω της παρακμής του καπνεμπορίου που οδήγησε σε οικονομικό μαρασμό την πόλη. Έτσι, το 1970 η Καβάλα προσπάθησε να κερδίσει το χαμένο έδαφος, με αποτέλεσμα να γκρεμιστούν τα παλιά και καλαίσθητα κτίρια και στη θέση τους να χτιστούν πολυκατοικίες πρόχειρα, βιαστικά και επιπόλαια.
Ο συγγραφέας εκφράζει την απέχθεια του για τη σημερινή εικόνα της πόλης που έχει χάσει την όμορφη μυρωδιά του καπνού και φοβάται πως το παρελθόν θα εκδικηθεί τους ανθρώπους καθώς θα είναι υποχρεωμένοι να ζουν σε ένα ψυχρό, απρόσωπο και διαρκώς πιο άσχημο τόπο.
Τέλος ο συγγραφέας εκφράζει την ευχή να μπορούσε να βρεθεί ένας όμορφος τόπος όπου θα έβρισκαν καταφύγιο  αυτοί που ακόμα τους αγγίζει η ομορφιά και η μαγεία της νύχτας και εξακολουθούν να ερωτεύονται. Ο συγγραφέας μιλώντας για αυτούς τους ανθρώπους φωτογραφίζει τον εαυτό του.

ΕΝΟΤΗΤΑ 2: Αναμνήσεις από τα παιδικά χρόνια του συγγραφέα
(Παιδί…………..σκοτεινιασμένες καμάρες)

Ο συγγραφέας φέρνει στη μνήμη του την παιδικά του ηλικία, τότε που το μυαλό του ήταν μόνο στο παιχνίδι. Θυμάται τις σχολικές εκδρομές στο φρούριο και τα βράδια που τα παιδιά έτρεχαν πίσω από τα σκυλιά και που άκουγαν τρομακτικές ιστορίες από τους μεγαλύτερους. Όμως όλες αυτές οι αναμνήσεις σβήνουν καθώς σήμερα η πόλη δεν αφήνει πλέον καθόλου χώρο για μια αλάνα ή ένα κήπο.

ΕΝΟΤΗΤΑ 3: Η πόλη έρημη από πάρκα και πράσινο
(Στρέφοντας το βλέμμα……………..ερημιά της επαρχίας)

Ο συγγραφέας βλέπει με θλίψη την ολοκληρωτική απουσία του πράσινου και των πάρκων, τα οποία αποτελούν πηγή ζωής και ομορφιάς. Με ειρωνεία λέει ότι η εικόνα αυτή είναι αποτέλεσμα της αξιοποίησης, απληστίας δηλαδή του ανθρώπου να εκμεταλλευτεί κάθε ίχνος γης και να κερδίζει συνεχώς χρήματα.
Μόνο ένας χώρος έχει μείνει στην πόλη όπου τα παιδιά μπορούν να παίζουν. Ο συγγραφέας θυμάται ότι παλιότερα τα παιδιά ηρεμούσαν με το παιχνίδι ενώ τώρα εξαγριώνονται τονίζοντας με αυτόν τον τρόπο ότι οι σύγχρονες συνθήκες ζωής αλλοιώνουν τον άνθρωπο.

Γλώσσα
Η γλώσσα του κειμένου είναι πλούσια, προσεγμένη και φροντισμένη δημοτική. Ο μεταφορικός λόγος που χρησιμοποιεί κάνει τη γλώσσα του έντονα ποιητική.
Υπάρχουν πολλά σχήματα λόγου( μεταφορές, προσωποποιήσεις, εικόνες)
Ύφος
Το ύφος είναι γλαφυρό, ζωντανό και παραστατικό. Είναι λυρικό λόγω της μεταφορικής γλώσσας και των πολλών  σχημάτων λόγου. Εξαιτίας του πρώτου προσώπου το ύφος γίνεται εξομολογητικό, πιο προσωπικό και αποκτά μια συναισθηματική χροιά και μια νοσταλγική και μελαγχολική διάθεση.

Ο αφηγητής
Στο κείμενο υπάρχει πρωτοπρόσωπη αφήγηση, δηλαδή ο αφηγητής συμμετέχει στα γεγονότα που αφηγείται. Σε κάποια σημεία χρησιμοποιείται και το α πληθυντικό πρόσωπο και το β ενικό πρόσωπο σαν να απευθύνεται ο αφηγητής σε κάποιο συνομιλητή.

Ο χρόνος
Υπάρχει η αντίθεση του παρελθόντος με το παρόν της πόλης.
Επίσης υπάρχει η πορεία του χρόνου της μέρας: πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Αυτό συμβαίνει και στις τρεις ενότητες.

Από την εξόρμηση του Β5 στη συνοικία του Αϊ-Γιάννη.....Οι πολυκατοικίες "πνίγουν" τα παλιά παραδοσιακά  σπίτια  και την εκκλησία του Αϊ΄Γιάννη....
Και  αν θέλετε να μη φαίνονται τα πρόσωπα των μαθητών σας δοκιμάστε το http://cartoon.pho.to/ που μετατρέπει όλες τις φωτογραφίες σας σε cartoon και μπορείτε να το αξιοποιήσετε και για τη δημιουργία comics. Δείτε την τελευταία φωτογραφία.





Δεν υπάρχουν σχόλια: