Το να ξεστομίζεις μια λέξη είναι σαν να χτυπάς μια νότα στο πληκτρολόγιο της φαντασίας.
Για όσα δεν μπορείς να μιλήσεις πρέπει να σωπαίνεις.

Ludwig Wittgenstein

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Εργασίες δημιουργικής γραφής-Μικρός πρίγκιπας



Ζωγραφιές και ημερολογιακές σελίδες του μικρού πρίγκπιπα που κατεβαίνει στη Γη  και καταγράφει αυτά που βλέπει από μαθητές του Β5.

Ημερολόγιο μου, 

Σήμερα επισκέφτηκα την πλανήτη Γη. Τι να σου λέω και τι να καταλάβεις; Καμιά σχέση με τον δικό μου πλανήτη. Εδώ υπάρχουν πολλοί άνθρωποι και έχουν κάτι παράξενα οχήματα για να μεταφέρονται. Όταν τα είδα, σκέφτηκα αν αυτοί θα μπορούσαν να ζήσουν στον δικό μου κόσμο. Μόλις συνάντησα έναν από αυτούς, του μίλησα και εκείνος μου απάντησε: δεν διαφέραμε πολύ αλλά στη συνέχεια άρχισε να γελάει και μου είπε κάτι για καρναβάλια. Δεν κατάλαβα τι μου είπε αλλά εκείνη τη στιγμή ένιωσα αμήχανα και ντροπιασμένα. Συνέχισα όμως και πήγα να ανακαλύψω και τις υπόλοιπες περιοχές. Καθώς έβλεπα τα τοπία και τους ανθρώπους, μου άρεσαν όλα αυτά και σκέφτηκα πως θα ήταν ωραία να έμενα στη γη. Θα μάθαινα καινούρια πράγματα και θα περνούσα το ίδιο καλά, όμως θυμήθηκα ότι στη ζωή μου υπάρχει και το τριαντάφυλλο. Σκέφτηκα πως ίσως να θέλει να έρθει εδώ, θα το είχα κοντά μου στο καινούριο μου σπίτι αλλά αν μου το έπαιρναν, αν ζήλευαν, αν καταλάβαιναν πως το δικό μου τριαντάφυλλο είναι ξεχωριστό, εγώ τι θα έκανα, δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς αυτό. Αυτά είχα να σου γράψω, πέρασε η ώρα! Πάω να κοιμηθώ γιατί αύριο λέω να ξαναπάω στη Γη. Δεν νομίζω να φύγω από τον πλανήτη μου, ίσως να κάνω κάποια αλλαγή. Λοιπόν, κλείνω, τα λέμε αύριο! Καλό βράδυ!
Φ.Π.

                                                                  Μ.Χ.

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα επισκέφτηκα ξανά τη Γη. Ήταν πολύ διαφορετική. Παντού υπήρχαν ψηλά κτίρια που κάλυπταν τον ουρανό που κι αυτός με τη σειρά του είχε χάσει τη λάμψη του, είχε γίνει γκρίζος και φαινόταν λυπημένος. Όλοι οι άνθρωπο στον δρόμο προχωρούσαν και κοιτούσαν μια μικρή οθόνη ή της μιλούσαν. Ρώτησα μερικούς ανθρώπους τι ήταν αυτή η οθόνη. Οι περισσότεροι με αγνόησαν, κάποιοι άλλοι είπαν ότι είχαν πιο σημαντικά πράγματα να κάνουν από το να μου μιλάν, κάποιοι άλλοι απλώς γύρισαν και με κοίταξαν. Ξέρεις ότι οι άνθρωποι έχουν γίνει πάρα πολύ αγενείς αλλά μπορεί να μην είναι αυτό το πρόβλημα. Φαίνεται ότι εξαρτώνται από αυτή την οθόνη. Αναρωτιέμαι αν σ΄αυτήν υπάρχει κάποιος που τους δίνει εντολές. Εκτός από αυτό, δεν βρήκα κανένα χωράφι με σιτάρι και ανησυχώ μήπως η αλεπού μου με έχει ξεχάσει. Αλλά ούτε και κότες είδα οπότε μπορεί να έχει πεθάνει. Δεν θέλω να έχει πεθάνει. Θέλω να είναι ζωντανή και να ανυπομονεί για την επόμενη μας συνάντηση. Το πιο εντυπωσιακό όμως ήταν τα πολύχρωμα κουτιά που υπήρχαν σε πολλά μεγέθη και κινούνταν ασταμάτητα στους δρόμους. Σε αυτά μπαινοβγαίναν συνεχώς άνθρωποι. Από την τελευταία φορά που την επισκέφτηκα, η Γη έχει αλλάξει πολύ και για να πω την αλήθεια την προτιμούσα όπως ήταν παλιότερα. Και τώρα όμως έχει μια ομορφιά που δεν την έχει κανένας άλλος πλανήτης!

Β.Σ.

                                                                            Β.Ψ.
Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Σήμερα , μετά από αρκετό καιρό, επισκέφτηκα ξανά τη Γη και τρόμαξα στην αρχή καθώς από την προηγούμενη φορά άλλαξαν πολλά. Αρχικά, όλοι οι άνθρωποι ήταν αφοσιωμένοι στις ηλεκτρονικές συσκευές και δεν μου έδιναν σημασία. Τότε θύμωσα και κι ένιωσα άσχημα που με αγνοούσαν αντίθετα με την προηγούμενη φορά που όλο μου μιλούσαν. Στη συνέχεια, πηγαίνοντας προς τη Μέση Ανατολή αντίκρισα κατεστραμμένες πόλεις-φαντάσματα, άμαχους στον δρόμο, χωρίς στέγη και φαγητό και τον πόλεμο να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μου. Λυπήθηκα πολύ. Δεν είχα συνηθίσει τους ανθρώπους έτσι. Απογοητευμένος, αναχώρησα για τον πλανήτη μου.
Β.Σ.
                                                                          Θ.Φ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: